Lieve mensen,
Dit is het begin en het einde hoe je je voelt voor en na een belevenis van … een zieke of verdwaalde zeehond…die genezen is en zijn vrijheid te gemoet gaat naar zijn leefwereld.
In ons vorig nummer deelden wij mee dat het Belgisch Zeehondenfonds een zeehondje wou adopteren met de naam Diana, ter herinnering aan de prinses van Wales. In het begin van dit jaar werd die naam gegeven aan een zeehondje dat ongeveer drie weken oud was toen het gevonden werd en dat totaal ondervoed was. De verzorging ervan nam heel wat tijd in beslag. Dank zij de goede zorgen van Lenie en haar team in de crèche van Pieterburen brak de dag aan dat het dier in zee kon vrijgelaten worden.
Eind mei kregen wij de kans om Diana, samen met drie andere zeehondjes te gaan uitzetten in de zee. Zo reisden onze voorzitter Peirsman en ikzelf, lid van het Belgisch Zeehondenfonds, naar de kust van het Waddeneiland Terschelling, waar de zeehonden door de mensen van de crèche zouden gebracht worden.
De Vrijlating…
De dieren wogen al een aardige 55 kilo en waren ongeveer zeven maanden oud. Ze waren allen als babyzeehondjes (zogenaamde huilers) binnengebracht in de crèche van Pieterburen. De dieren keken nieuwsgierig vanuit hun kistje naar wat er zou gebeuren. Toen de schuifdeuren van de kisten werden weggenomen reageerden ze eerst schuchter. Ze moesten bekomen van hun reis en wennen aan de onmetelijke zee die vóór hen lag. Ze kwamen voorzichtig uit hun kist en besnuffelden elkaar. Na enige aarzeling trokken ze het water in. De zeehondjes waren onwennig, nogmaals werd er geroken aan elkaar, bang dat ze elkaar zouden verliezen, de kopjes boven water houdend en kijkend naar elkaar zwommen zij verder. Tenslotte verdwenen zij alle vier aan de horizon.
Gelukkig…
Wij hadden het hele gebeuren op de voet gevolgd met een zeker gevoel van weemoed in ons hart zagen wij niets meer, toch keerden wij dolgelukkig terug huiswaarts, wetend dat dit hoogstaand doel verwezenlijkt was, namelijk dieren genezen en gezond hun vrijheid teruggeven. Dit is het werk en het doel waar de zeehondencrèche en het zeehondenfonds naar streven. De drijvende kracht van onze voorzitter Peirsman kent geen grenzen dankzij u allen kunnen wij dat doen. Zo is en blijft haar gezegde.
Blij dat ik erbij was, dank voor de belevenis. Ik zal blijven terugdenken aan die onvergetelijke momenten. ..
Podevyn Jacqueline
